โรคขี้ขาว
> สาเหตุ เชื้อแบคทีเรียพวกซัลโมเนลลา
> การติดต่อ ตู้ฟักไข่ ตู้ฟัก เครื่องมือเครื่องใช้
> อาการ ไก่เล็ก รุนแรงเมื่อลูกไก่อายุได้๓ - ๔ วัน ท้องเสีย มีอุจจาระขาวติดก้น หงอย ซึม ขนยุ่ง หายใจหอบ จะตายเมื่ออายุ ๗ - ๑๒ วัน ตัวที่รอดจะแคระแกรน ไก่ใหญ่ มีอาการอักเสบของรังไข่ และท่อนำไข่ การ
> ป้องกัน ใช้ยาฟูราโซลิโน หรือยาประเภทซัลฟาบางชนิด
โรคอหิวาต์
> สาเหตุ เชื้อแบคทีเรีย คือ ปาสเจอเรลล่า
> การติดต่อ การสัมผัส ทางน้ำ ทางอาหาร
> อาการ มีชนิดรุนแรงและชนิดเรื้อรัง เป็ด ไก่จะตายอย่างรวดเร็ว เบื่ออาหาร ท้องเสีย มีอุจจาระสีเขียว ปนเหลืองติดก้น หงอย ซึม ขนยุ่ง หายใจหอบ หงอนและ เหนียงมีสีคล้ำ จะตายใน ๒ - ๓ วัน
> การป้องกัน ยาซัลฟาควิน๊อกซาลิน หรือยาปฏิชีวนะ และการสุขาภิบาลสัตว์
โรคหวัดติดต่อ
> สาเหตุ เชื้อแบคทีเรีย
> การติดต่อ การสัมผัส
> อากาศ อาการ ไก่มีน้ำมูกน้ำตา หน้าบวม มีแผ่นฝ้าสีเหลืองคล้ายเนยเกิดขึ้นในปาก และจมูก เป็นมากตาจะแดง ใต้ตาบวม ยืนหลับตา ขนพอง อาจเกิดปอดบวม ทำให้ตายได้
> การป้องกัน ใช้ยาปฏิชีวนะสเตรปโตไมซิน หรือยาซัลฟา เช่น ซัลฟาโมโนเมท ท๊อกซิน และการสุขาภิบาลสัตว์
โรคนิวคลาสเซิล
> สาเหตุ เชื้อไวรัส
> การติดต่อ การสัมผัส ทางน้ำ ทางอาหาร เครื่องมือเครื่องใช้
> อาการ มีความรุนแรงของเชื้อแตกต่างกันดังนี้ ชนิดรุนแรงมาก ชนิดรุนแรง ปานกลาง ชนิดรุนแรงน้อย ชนิดรุนแรงมากจะทำให้ไก่ตายเร็ว การรับเชื้อเป็นเวลา ๓ -๖วัน จะทำให้เกิดอาการทางระบบหายใจ ระบบประสาทร่วมกัน อาการทางระบบ หายใจไก่จะหายใจลำบาก อ้าปากหายใจ อาการทางระบบประสาทไก่คอบิดเดินหมุน เป็นวง หรือเดินถ้อยหลัง พร้อมกับมีอาการท้องร่วง อุจจาระเป็นสีเขียวไก่จะตาย ภายใน ๒ - ๓ วัน
> การป้องกัน ไม่มียารักษาแต่มีการทำวัคซีนป้องกันโรค เน้นการสุขาภิบาล
โรคหลอดลมอักเสบ
> สาเหตุ เชื้อไวรัส
> การติดต่อ ทางอากาศ
> อาการ มีอาการคล้ายหวัดในลูกไก่อายุต่ำกว่า ๓ สัปดาห์ลูกไก่จะแสดงอาการ หลังรับเชื้อภายใน ๑๕ - ๑๖ ชั่งโมง อาการหายใจลำบาก มีเสียงครืดคราด ลูกไก่ จะตายเพราะมีเมือกใสอุดในหลอดลม โรคนี้มีอัตราการตายน้อย แต่มีผลกระทบต่อ รังไข่ ไข่ผิดปกติแม่ไก่ไข่ทำให้ไก่ใข่ลด
ความเครียด
> สาเหตุสภาพอากาศเปลี่ยนแปลงการจับไก่ไก่ได้กินอาหารไม่เพียงพอ การทำ วัคซีนไก่ การเคลื่อนย้ายสัตว์
> การป้องกัน โดยการใช้ยาปฏิชีวนะ หรือวิตามินรวมละลายน้ำให้ไก่ดื่มล่วงหน้า ก่อนหรือในวันที่พบว่าไก่ได้เผชิญกับสิ่งที่ทำให้เกิดความเครียดขึ้น
โรคพยาธิ
> พยาธิภายนอก เช่น เหา ไร และการรักษาโรคพยาธิภายนอกอาจทำได้โดย การจับไก่จุ่มลงในน้ำยาที่ละลายด้วยยาฆ่าแมลงพวก เซฟวิ่น ความเข้มข้น ๐.๕ เปอร์เซ็นต์ต่อน้ำ๑ แกลลอน หรือใช้มาลาไธออน ๑เปอร์เซ็นต์ต่อน้ำ๑ แกลลอน การจับ ไก่จุ่มควรใส่ถุงมือยางให้เรียบร้อย เพื่อป้องกันไม่ให้ยาถูกดูดซึมผ่านเข้าทางผิวหนัง ของมนุษย์ในระหว่างการจุ่มยานั้นควรใช้มือลูบย้อนขนไก่ เพื่อให้ยาส่วนมากแทรกซึม เข้าไปตามซอกขนไก่
> พยาธิภายใน วิธีการกำจัดโดยใช้ยาถ่ายพยาธิผสมในอาหารให้ไก่กิน
